Sinds het begin van de legislatuur hebben we ons in dit dossier vastgebeten.

Niet omdat we tegen goede sportinfrastructuur zijn, maar vooral omwille van de open ruimte die verdwijnt, de hoge kostprijs en omdat dergelijk project hand in hand moet gaan met een doordacht mobiliteitsbeleid.

Een goedgekeurde vergunning met weinig antwoorden

Eind november keurde het college van burgemeester en schepenen de omgevingsvergunning voor de site goed. Tijdens de gemeenteraad van december stelden onze raadsleden Tine en Sofie enkele gerichte vragen over het mobiliteitsluik van het project. We merkten in de antwoorden van het college op de bezwaarschriften vooral vaagheid, tegenstrijdigheden en een juridische afwimpeling van de bezorgdheden.

Hieronder enkele opvallende fragmenten uit de officiële reactie op de bezwaarschriften:

“Het klopt dat de Magerstraat niet uitgerust is met fietspaden of voetpaden... maar het effect op de verkeersintensiteit blijft binnen aanvaardbare normen.”

“Het vergunningverlenend bestuursorgaan is niet verplicht om alternatieven te onderzoeken.”

“De aanleg van fiets- en voetpaden valt buiten het bestek van deze vergunningsaanvraag.”


Met andere woorden: er wordt wel erkend dat er problemen zijn, maar die vallen zogezegd buiten de bevoegdheid van de vergunningverlenende overheid. Straf. Maar wordt er ook iets aan gedaan?

Onze vragen tijdens de gemeenteraad waren met andere woorden relevant.

• Welke stappen worden gezet om het mobiliteitsbeleid rond de site verder uit te werken?
• Wordt er toch rekening gehouden met de inhoud van de bezwaarschriften, ondanks de juridische beperking in de vergunningsprocedure
• Welke rol speelt de adviesgroep mobiliteit in het verdere beleid?
• Welke andere adviezen worden meegenomen, en wie keurt het beleid uiteindelijk goed?

Waarom dit voor ons allemaal belangrijk is!

Wij zijn niet tegen een nieuw sportcomplex. Integendeel. Maar elk groot infrastructuurproject moet toekomstgericht en duurzaam worden ontwikkeld. Zonder veilige fiets- en wandelroutes, zonder aandacht voor verkeersdrukte en leefbaarheid, blijft dit een gemiste kans.

Wat was het pijnlijke antwoord van het college?

Lees het hier!