"Politiek is spelen met taal en doelstellingen om écht iets te veranderen"

De politieke microbe zat er bij Tine al vroeg in. Als dochter van twee geëngageerde ouders groeide ze op tussen de dossiers en de lokale acties. Vandaag zet ze die lijn door als kersvers gemeenteraadslid voor Groen Destelbergen-Heusden.

Een gesprek over haar roots en haar ambitie.

“Alles begon bij mijn moeder in de vroege jaren '80. Ze vond dat het tijd was voor een nieuwe politieke wind en trok de stoute schoenen aan. Ze belde letterlijk aan bij mensen, waaronder Roger Lybeer; later in 1984 ons allereerste gemeenteraadslid.

Mijn ouders maakten toen ook deel uit van een informele groep gezinnen die samen voor de kinderen zorgden en activiteiten organiseerden. Die groep gelijkgezinden vormde de informele basis van wat later de lokale Groen-afdeling zou worden."

Als secretaris van het OCMW kende mijn vader de lokale politiek door en door en hoewel hij werkte onder een liberale voorzitter, nam hij de ruimte om zijn dromen te realiseren. Hij was een man van actie. In een tijd waarin asielzoekers in het Lokaal Opvang Initiatief nog werkloos hun dossier moesten afwachten, zei hij: 'Kom, activeren die handel'. Hij betrok hen bij het rusthuis en hielp vrouwen met een hoofddoek aan de slag, omdat hij vond dat iedereen economisch onafhankelijk moest kunnen zijn.

Dat waren concrete initiatieven met een enorme symboolwaarde. Ik heb veel geleerd van zijn aanpak, en het is nog steeds een grote inspiratiebron voor mijn werk in de gemeenteraad."

Toch duurde het even voor je zelf de stap zette?

"De keuze voor Groen was altijd een evidentie, maar pas in september 2023 trok ik voor het eerst naar een vergadering. Ik zocht een terrein waar ik een verschil kon maken. Politiek is eigenlijk een bijzondere vorm van toneel: er is een podium, spelers met verschillende idealen en doelen die ze willen realiseren en een discours waarmee je mensen werft. Die uitdaging aangaan en spelen met taal is iets voor mij.

Waarom koos je voor de politiek en niet voor een organisatie als de Fietsersbond of Natuurpunt?

"Soms denk ik dat het daar misschien makkelijker zou zijn om iets te realiseren, maar binnen een politieke partij moet je je op alle terreinen richten als je het gemeentelijk beleid echt wilt veranderen.
Die brede ambitie spreekt me aan. We mogen onszelf niet enkel zien als een 'ideeënpartij' in de oppositie wiens voorstellen pas jaren later door anderen worden opgepikt. We moeten de ambitie hebben om ooit zelf vanuit de meerderheid te besturen en onze visie direct om te zetten in realiteit."

En dan word je verkozen. Hoe voelde jouw start als gemeenteraadslid?

“Wat me meteen opviel was de zorg vanuit de administratie. Ze steken écht veel tijd in een goede start voor alle raadsleden. Het bevestigde mijn overtuiging: samenwerken met de administratie is een grote sleutel tot succes. Zij zetten het beleid in de praktijk om.”
“In de gemeenteraad zelf moet je je rol zoeken. Het is geen klassieke vergadering. Je krijgt weinig debatruimte, dus je moet vooraf goed nadenken over wat je wil zeggen. Als nieuweling betekent dat vooral: lezen, zoeken en studeren.”
“Ik zit ook in de commissie Mobiliteit. Ook daar: veel inspanningen van de administratie, maar beperkte inhoudelijke expertise bij de raadsleden. Dan voer je vooral discussie vanuit visie en gezond verstand. En hoe beter je voorbereid bent, hoe meer gewicht je in het debat hebt.”

Voel je dat je al iets hebt kunnen realiseren?

“We hebben onszelf een jaar gegeven om het bestuur en de dynamieken te leren kennen. Je merkt dat schepenen openstaan voor goed onderbouwde voorstellen, vooral wanneer het aansluit bij hun eigen beleid.”
“We focussen ons op vijf thema’s. Dat geeft overzicht en zorgt voor herhaling. Blijven vragen, blijven argumenteren. En altijd de administratie betrekken: kijken wat er al ligt, informatie opvragen en dan met de betrokken schepen praten.”
“En ja: herhalen werkt. We kaarten al een half jaar de leegstand aan. Donderdag hoorden we dat er een lokaal woonoverleg wordt opgestart met de schepen en Dimensa (de sociale woonmaatschappij in onze regio). Is dat onze verdienste? Geen idee. Maar het komt er wél.”

Waar ben je al tegenaan gelopen?

“Wanneer je na de gemeenteraad denkt: ‘Dju, ik had nog dit moeten vragen.’ Onlangs stelde ik een vraag over het Klimaatactieplan. Uit het antwoord bleek duidelijk dat er geen concrete ambities zijn rond bijvoorbeeld ontharding. De schepen zou ‘volgend jaar wel eens’ met de duurzaamheidsambtenaar bekijken wat hij ermee zal doen. Ik liet de kans liggen om door te vragen.”

Wat kan er volgens jou beter in de werking van lokaal Groen?

“We hebben een vrij trouw stempubliek maar we kennen elkaar te weinig. Het is echt belangrijk dat inwoners ons aanspreken met hun bezorgdheden én dromen. Bij de volgende huisbezoeken wil ik dat expliciet vragen: wat zou jullie over de streep trekken om eens mee te doen? Een etentje? Een boeiende spreker? Ik ben benieuwd.”
“Mensen willen beleving denk ik. Waarom niet eens een boombal in het park – zo’n ouderwets folkfeestje puur voor het plezier? Of bijvoorbeeld een autodeel-demo in het dienstencentrum: géén infoavond, maar senioren effectief laten proberen hoe het werkt. Zo bereik je veel.”
“En: we moeten meer samenwerken met andere middenveldorganisaties. We delen vaak dezelfde doelstellingen. Die banden moeten sterker. Zeker in een gemeente, het zijn personen en persoonlijke relaties die zaken mogelijk maken.”

Waar wil je staan tegen de volgende verkiezingen?

“Ik hoop dat we ‘aan politiek doen’ aantrekkelijker hebben gemaakt. In een stormachtige wereld waar we heel veel niet in de hand hebben, kan lokale politiek net wél in je circle of influence liggen en dan is het een goed copingmechanisme. Onze taak is om thema’s te vertalen in initiatieven en acties die mensen raken – hen kansen te geven om écht betrokken te zijn. Het wordt een werk van lange adem, maar ik geloof dat het kan.”