Tine Seyssens diende een uitgebreide schriftelijke vraag in om het schepencollege te dwingen kleur te bekennen: wat is de strategie om iedereen een betaalbaar dak boven het hoofd te bieden?

De Vlaamse woningmarkt is gebouwd voor wie kan kopen. Maar wat als dat niet lukt?
Dan beland je op een oververhitte huurmarkt, waar de concurrentie moordend is en betaalbaar wonen steeds verder weg lijkt. Steeds meer mensen worden gedwongen om hun gemeente te verlaten, weg van familie en netwerk, omdat ze hier niets meer vinden dat ze kunnen betalen.
Voor alleenstaanden en mensen met een vervangingsinkomen wordt het nog moeilijker. Voor hen is betaalbaar wonen vaak geen keuze meer, maar een dagelijkse strijd.

Daarom is het absoluut noodzakelijk dat het bestuur zijn regierol opneemt.
Huurprijzen moeten beheersbaar blijven én er moet massaal ingezet worden op sociale woningen en andere betaalbare woonvormen.

De harde cijfers: de wachtlijsten ontploffen

Het bestuur verwijst graag naar een lopende woonbehoeftestudie, maar de cijfers die we vandaag al hebben, zijn pijnlijk duidelijk – en vooral: dit probleem is niet nieuw.

• 289 inwoners van Destelbergen staan al op de wachtlijst voor een sociale woning
• 144 alleenstaanden: bijna de helft van alle wachtenden
• 3.183 kandidaat-huurders geven Destelbergen op als mogelijke woonplaats
• Sterke stijging bij ouderen: van 50 senioren met een inkomensgarantie (IGO) in 2016 naar ongeveer 90 in 2026
• 22 meldingen van dak- of thuisloze jongeren sinds juni 2023

Dit zijn geen abstracte cijfers. Dit zijn mensen uit onze gemeente die vandaag geen betaalbare woning vinden, elke maand in stress leven om uit de schulden te blijven.

Groot probleem, klein aanbod

Tegenover die enorme vraag staat een bijzonder beperkt aanbod.
Destelbergen telt vandaag slechts 135 sociale woningen en bengelt daarmee helemaal onderaan in de regio. Net daarom moeten er tegen 2042 nog eens ongeveer 220 bijkomende sociale woningen komen.
Die achterstand is geen toeval, maar het gevolg van jarenlang te weinig investeren en vooruitzien.

Onze visie: slim en solidair omgaan met ruimte

“De druk op onze open ruimte is reëel, maar dat mag geen excuus zijn om niets te doen,” zegt Tine.
“Het dwingt ons net om slimmer te bouwen en ruimte beter te benutten.”

Groen kiest voor:

• kwalitatieve verdichting op strategische locaties
• efficiënter gebruik van bestaande ruimte
• slim en fair gebruik maken van privékapitaal
• innovatieve woonvormen zoals Community Land Trusts en hospitawonen

Die oplossingen maken wonen niet alleen betaalbaarder, maar versterken ook de sociale cohesie. Ze brengen mensen samen en helpen eenzaamheid tegengaan, bijvoorbeeld bij ouderen.
Bovendien bestaan er subsidies voor dit soort projecten – als het bestuur er actief werk van maakt.

Geen woorden maar daden: vragen aan het bestuur

Groen eist duidelijkheid en ambitie. Daarom stelde Tine gerichte vragen aan het college:

• Wat is het plan?
  Welke concrete meerjarenplanning bestaat er met woonmaatschappij Dimensa om de doelstellingen tegen 2042 te halen?
  
  
• Wordt sociale verhuur ernstig genomen?
  Deze succesvolle formule uit het verleden krijgt vandaag onvoldoende aandacht. Laat het bestuur deze kansen liggen?
  
  
• Wordt eigen grond benut?
  In welke mate worden gemeentelijke gronden en gebouwen ingezet voor sociale woningbouw?
  
  
• Is er ruimte voor innovatie?
  Op de Gecoro (gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening, adviesorgaan dat bestaat uit experten) wordt binnenkort een adviesvraag gesteld over nieuwe woonvormen. Welke vragen wil het bestuur stellen?
  
  
• Waar blijft de inspraak?
  Worden wachtenden en ervaringsdeskundigen betrokken bij het beleid?

De moraal van het verhaal

De conclusie is duidelijk: dit probleem sleept al jaren aan en blijft onderbelicht.
Er is vandaag nog altijd geen concreet en gedragen plan. In plaats daarvan worden wettelijke verplichtingen betwist en verschuilt men zich achter onduidelijke regelgeving.
Ook in bestaande regelgeving is véél meer mogelijk dan dat het bestuur vandaag doet.
Ondertussen betaalt de samenleving de prijs. Via OCMW-toelagen dragen we mee de kost van veel te hoge huurprijzen. Dat is geen structurele oplossing – dat is dweilen met de kraan open.
Het roer moet om.
Groen Destelbergen blijft zich inzetten voor een woonbeleid dat werkt, voor een gemeente waar iedereen recht heeft op een betaalbare, kwaliteitsvolle thuis.