Het bestuur vroeg de gemeenteraad om een aanvraag goed te keuren om wegen aan te leggen voor een nieuwe verkaveling in de Kalverbosstraat. De omgevingsvergunning van het project zelf en de 46 bezwaren van bewoners konden we niet eens inkijken! Niet met Groen.

Het beoordelen van een verkaveling met nieuwe wegen gebeurt in 2 grote stappen. Het dossier ‘wegenis’. De bevoegdheid van de gemeenteraad. De omgevingsaanvraag zelf: hier is het college bevoegd.

Dit is de wereld op zijn kop vond Sofie. Moet de gemeenteraad niet eerst worden ingelicht over de aanvraag voor de verkaveling in de Kalverbosstraat zelf? We mogen ons wel uitspreken over de aanleg van de wegen maar niet over het project. Past dit dossier wel binnen het beleid ruimtelijke ordening, ligt het in de lijn met het Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan, … we hebben vele vragen!

De aanvraag tot omgevingsvergunning en ook de 46 ingediende bezwaren door bewoners konden we niet inkijken. Met andere woorden het college vroeg ons een blanco cheque te tekenen. Dat deden we niet!

De aanleg van een nieuwe verkaveling lijkt ons ook niet helemaal te stroken met de richtlijnen en visie binnen het Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan. Deze verkaveling draagt niet bij tot verdichting in de kern, integendeel, er wordt hier buitengebied en open ruimte aangesneden. Dit is ‘plik plok’ ruimtelijke ordening beleid zonder visie. Kan dit zomaar?

Wat achtergrond.

Inwoners wonen graag in onze gemeente omdat ze fan zijn van het groen en de open ruimte. Ze zijn dan ook vragende partij om het bestaande groen en open ruimte zoveel mogelijk te bewaren.
Als gemeente moet je ook voorzien in voldoende woongelegenheid. Het is dus logisch dat er woningen kunnen worden bijgebouwd.
Daarom moet je als gemeentebestuur duidelijke keuzes maken: waar bouwen we wel, en waar niet? En hoe combineren we nieuwe woningen met het beschermen van open ruimte?

De visie hierop staat allemaal beschreven in het Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan.
In dat plan lezen we: ‘Naar de toekomst toe moet Destelbergen kunnen voorzien in de eigen woonbehoefte zonder hierbij een te grote druk op de open ruimte te ontwikkelen."

We verwachten dan ook van het bestuur dat ze deze woorden omzet in de praktijk en ernaar handelt. Dus niet blindelings omgevingsaanvragen in open ruimte goedkeuren ook al voldoen ze aan de wettelijke normen. Maar handelen volgens een duidelijke visie op hoe we in onze gemeente groen en open ruimte bewaren. Maar dat vraagt wat moed.

Als Groen proberen we hier in de gemeenteraad streng op toe te zien. Maar dat wordt ons niet gemakkelijk gemaakt. Omgevingsvergunningen goedkeuren zijn nu eenmaal de bevoegdheid van het college van burgemeester en schepenen.

De nieuwe verkaveling in de Kalverbosstraat (wijk Melhoek) ligt in ‘woongebied met landelijk karakter’. Het is in Vlaanderen hoogst uitzonderlijk dat in dergelijk gebied nog verkaveld wordt - zeker wanneer er nieuwe wegen moeten worden aangelegd. Maar wettelijk gezien kan het.

Wat zou het bestuur kunnen doen?

Je zou als gemeente kunnen zeggen dat er enkel nog mag verkaveld worden grenzend aan een bestaande weg. Open ruimte met nieuwe wegen aansnijden of achterliggende (bouw)gronden verkavelen zou dan niet meer kunnen. Vanuit een visie dat verder bebouwen van open ruimte ontmoedigt.

Kan er dan in Destelbergen en Heusden niet worden bijgebouwd? Wel als we rekening houden met een paar belangrijke principes.
Destelbergen zou moeten kunnen voorzien in haar woonbehoefte zonder druk op de open ruimte te ontwikkelen.
Door het principe van verdichting te hanteren bijvoorbeeld. Het bebouwen van bouwrijpe onbebouwde percelen in de kernen van de gemeente, het bouwrijp maken van gronden binnen de kernen en het voorzien in andere woontypes om de gewijzigde behoefte ten gevolge van de gezinsverdunning en de veroudering van de bevolking op te vangen.
Of als het echt niet anders kan, door het aansnijden van goed vooraf uitgekozen woonuitbreidingsgebieden zo dicht mogelijk gelegen bij de dorpskernen.